گزارش گری چند رسانه ای ۶: نوشتن و خواندن

ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺍﯼ ﺑﺮ ﻭﺏ ﻧﻮﻳﺴﯽ

ﺑﺎ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﮐﺎﺭ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﯽ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ. ﺑﺴﻴﺎﺭﯼ ﮐﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺗﺎ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻭﺭﻭﺩﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺻﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﻧﺪﮎ ﺑﻮﺩ ﻓﺮﺻﺖ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻭﻗﺎﺕ ﻓﺮﺍﻏﺖ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﺑﺎ ﻓﮑﺮﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺘﻪ ﮐﻠﻴﺪ ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﺑﺎ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﺁﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻭﺑﻼﮒ ﻭ ﺷﺒﮑﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻧﯽ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻗﺘﻀﺎﯼ ﺗﺬﮐﺮ ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪ ﯼ آن ها ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﮐﻴﻔﻴﺖ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺷﺎﻥ ﺗﻼﺵ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺑﺴﻴﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺭﻭﺵ ﻫﺎ ﻭ ﻟﻮﺍﺯﻡ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ ﭼﺎﭘﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻣﺮﺍﻋﺎﺕ ﻣﯽﮐﻨﻴﻢ؛ ﺍﻣﺎ ﺑﻌﻀﯽ ﺿﻮﺍﺑﻂ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺳﺎﻧﻪ ﯼ ﻧﻮ ﺍﻗﺘﻀﺎﻫﺎﯼ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺍﻳﺠﺎﺏ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﻣﺮﺍﻋﺎﺕ ﺍﻳﻦ ﺿﻮﺍﺑﻂ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﯼ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﯼ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺣﺠﻢ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎیی ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺟﺬﺏ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺯﻳﺎﺩﺗﺮ ﺷﻮﺩ.

ﭘﻴﺪﺍ‌ ﺷﺪﻥ ﺷﺒﮑﻪ ﯼ ﺗﺎﺭﻧﻤﺎﻫﺎﯼ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻧﻴﺮﻭﯼ ﺑﺎﻟﻘﻮﻩ ﯼ ﺑﻴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﮐﺜﺮ ﮐﺎﺭﺑﺮﻫﺎﯼ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻭ ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﺮﺩ. ﻫﻤﻪ ﯼ ﻣﺎ ﺗﺎ ﺣﺪﯼ، ﻭﻟﻮ ﺩﺭ ﺣﺪﺍﻗﻠﯽ ﮐﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﭼﻨﺪ ﺍﻳﻤﻴﻞ ﺑﺎﺷﺪ، ﺫﻭﻕ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﯽ ﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻴﻢ. ﺧﻮﺍﻩ ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﯽ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻤﺎﻥ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﻃﻼﻋﯽ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮ ﻳﺎ ﺍﻇﻬﺎﺭ‌ﻧﻈﺮﯼ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﯼ ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮﻳﻦ ﻓﻴﻠﻤﯽ ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﻳﻢ، ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻋﺮﺻﻪ ﯼ ﻋﻤﻞ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺗﮏ ﺗﮏ ﻣﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ.

ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺱ ﻫﺎیی ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻭﻗﺖ ﻭ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﯼ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ ﻧﺎﺷﺮﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﯼ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﯼ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻄﺮﺡ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻝ ﺁﻥ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺣﺮﻓﻪ ﺍﯼ ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻫﻢ ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺱ ﻫﺎ ﻣﺎ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﮐﻠﯽ ﻧﺤﻮﻩ ﯼ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﮐﻨﻴﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ مهم تر ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﻧﻮﻳﺴﯽ ‌ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺏ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ.

ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺏ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺎ ﺣﺠﻤﯽ ﺍﺯ ﮐﺎﻏﺬ ﺭو به رو ﻧﻴﺴﺖ ﮔﺎﻩ ﻃﻮﻝ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ‌ﻫﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭﻫﺎ ﻭ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﯼ ﺑﺪﻳﻬﻴﺎﺕ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ.

ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻭ ﻧﺤﻮﻩ ﯼ ﻧﮕﺎﺭﺵ ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻴﺎﻧﮕﻴﻦ ﮐﺎﺭﺑﺮﺍﻥ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ ﮐﺎﻣﻼً ﮔﺰﻳﻨﺸﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﮑﻪ ﻫﺎیی ﺍﺯ ﻣﺘﻦ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺭﮎ ﻭ ﺟﺬﺏ ﻫﻤﻪ ﯼ ﮐﻠﻤﻪ ﻫﺎ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺩﻗﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺳﺎﻳﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﮐﺎﻫﺶ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺟﻤﻌﯽ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﺳﺖ.

ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻭ ﭘﻴﺶ ﺷﺮﻁ ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺏ ﺩﻗﻴﻖ ﻭ ﻣﻮﺟﺰ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺍﺳﺖ. ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭﺵ ﺑﺮ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺑﺤﺚ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺣﻮﺍﺷﯽ ﻭ ﺯﻭﺍید ﭘﺮﻫﻴﺰ ﮐﻨﺪ ﺑﺨﺖ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺩﺭ ﺻﻔﺤﻪ ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻄﻠﺐ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﯽﺷﻮﺩ.

ﺍﻣﺎ ﺧﻼﺻﻪ ﯼ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻭ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ ﺯﻭﺍید ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺣﺪﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻦ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺗﻬﯽ ﮐﻨﺪ. ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻟﻄﺎیف ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﮔﻮیی ﺍﺯ ﻳﮏ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﺣﺬﻑ ﺷﻮﺩ ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺎﺭ ﺷﺒﻴﻪ ﺟﺰﻭﻩ ﻫﺎﯼ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯼ ﻟﻮﺍﺯﻡ ﺑﺮﻗﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺻﺮﻓﺎً ﺑﺮﺍﯼ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻓﻨﯽ ﻭ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﯼ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ. ﻳﮏ ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﺧﻮﺏ ﺑﺮﺍﯼ ﻭﺏ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺟﺬﺍﺏ ﻭ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ.

هم چنان ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺸﺮﻳﺎﺕ ﭼﺎﭘﯽ ﻧﺤﻮﻩ ﯼ ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻨﺪﯼ ﻭ ﺟﺎﮔﺬﺍﺭﯼ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺩﺭ ﺻﻔﺤﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﻭﺏ ﻫﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺟﺬﺍﺑﻴﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﺘﻨﯽ ﺩﺭ ﻧﺤﻮﻩ ﯼ ﭼﻴﻨﺶ ﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﺻﻔﺤﻪ  ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺟﻠﻮﻩ ﻫﺎیی ﻣﺜﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺧﻂ، ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺬﺍﺭﯼ ﺑﻴﻦ ﭘﺎﺭﺍﮔﺮﺍﻑ ﻫﺎ، ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻗﺴﻤﺖ‌ﻫﺎیی ﺍﺯ ﻣﺘﻦ ﻭ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﯼ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﯼ آن ها ﺩﺭ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﯼ ﻣﺘﻦ ﺑﻪ ﺩﺭﮎ ﻭ ﺟﺬﺏ ﮐﺎﺭﺑﺮﻫﺎ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺍﺻﻮﻻً ﻫﺮ ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻣﻬﻢ ﺩﺭ ﻳﮏ ﻣﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺤﻮ چشم گیرتری ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﺎﺭﺑﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﯼ ﻳﮏ ﻣﺘﻦ ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﻳﮑﯽ ﺍﺯ ﻧﮑﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﺁﻧﻼﻳﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺍﻳﺮﻩ ﯼ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﯼ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎﻥ آن ها ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻭﺏ ﻧﻮﻳﺴﯽ ﺍﻳﻦ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﮐﺠﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻴﺪ ﻭ ﺍﻫﺎﻟﯽ ﺷﻬﺮﺗﺎﻥ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﻧﺪ ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭﺻﺪﯼ ﺍﺯ آن ها ﺳﻮﺍﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﺎ کم تری  ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ. ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺷﻤﺎ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺠﺎ ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺳﻄﺤﯽ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺶ ﺑﺎﺷﺪ. ﻧﻮﺷﺘﺎﺭ ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻳﻦ ﻃﻴﻒ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﻫﻢ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻫﻢ ﺩﻗﻴﻖ ﻭ ﭘﺮ ﻣﻄﻠﺐ.

ﺑﺎ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎﻥ آن ها ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﺩﻗﺖ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﮐﻪ «ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﺭ ﻭﺏ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﯽ ﻭ ﻣﯽ ﺑﻴﻨﯽ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﮑﻦ» ﺍﺷﺎﺭﻩ ﯼ ﻣﺘﺪﺍﻭﻟﯽ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻓﺮﺩﯼ ‌ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻫﺎﯼ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﯼ ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﺍﺳﺖ.